Er is veel ophef over een therapeute die psilocybine truffels had gegeven aan een cliënte en daarvoor is berispt door een tuchtcollega. Mogen BIG-therapeuten nu wel of geen psychedelische sessies begeleiden?
Een BIG-geregistreerde zorgverlener kan op dit moment geen behandeling met psilocybine, LSD of MDMA aanbieden als reguliere geestelijke gezondheidszorg buiten erkend wetenschappelijk onderzoek of andere specifieke wettelijke kaders. Voor psilocybine bestaan in Nederland momenteel geen erkende behandelrichtlijnen binnen de reguliere GGZ.
Dat betekent echter niet dat een BIG-geregistreerde professional nooit betrokken kan zijn bij psychedelische trajecten. Een BIG-professional kan onder omstandigheden een rol vervullen buiten zijn of haar BIG-beroep, mits er een duidelijke en aantoonbare scheiding bestaat tussen de professionele zorgfunctie en eventuele niet-medische begeleiding. De recente tuchtuitspraak van het Regionaal Tuchtcollege Amsterdam van 8 mei 2026 onderstreept dat juist rolvermenging een belangrijk tuchtrechtelijk risico vormt.
In deze zaak werd een klinisch psycholoog voorwaardelijk geschorst nadat het college onder meer vaststelde dat:
Volgens het college waren de reguliere behandelrol, de professionele status als BIG-geregistreerde zorgverlener en de activiteiten rondom psychedelica onvoldoende van elkaar gescheiden. Daardoor kon voor cliënten onduidelijkheid ontstaan over de aard van de zorg en de professionele verantwoordelijkheid.
De uitspraak maakt duidelijk dat BIG-geregistreerde zorgverleners zeer zorgvuldig moeten omgaan met activiteiten rondom psychedelica.
Het tuchtrechtelijke risico neemt met name toe wanneer:
Op basis van de huidige wet- en regelgeving en de recente tuchtrechtspraak lijkt het juridisch beter verdedigbaar wanneer:
Tegelijkertijd biedt de uitspraak geen algemene vrijbrief. Het tuchtcollege beoordeelt steeds de concrete feiten en omstandigheden van een individueel geval. De exacte invulling van die scheiding blijft daarom van groot belang.
Binnen Triptherapie zijn verschillende professionals actief met een achtergrond in de psychologie en geestelijke gezondheidszorg. Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen therapeuten die daadwerkelijk sessies begeleiden en BIG-geregistreerde professionals die vooral een adviserende of ondersteunende functie vervullen.
Een voorbeeld hiervan is Ylva Doorewaard Boekhout, BIG-geregistreerd GZ-psycholoog. Zij ondersteund de organisatie op het gebied van psychologische zorg, GGZ-kaders, veiligheid en integratie. Zij begeleidt zelf geen psychedelische sessies en wordt ingezet als adviserend professional wanneer aanvullende psychologische expertise gewenst is.
Juist een dergelijke ondersteunende rol sluit aan bij het uitgangspunt dat psychologische expertise beschikbaar kan zijn zonder dat een psychedelische sessie wordt gepresenteerd als reguliere GGZ-behandeling of psychotherapie.
De recente tuchtrechtspraak bevestigt twee belangrijke uitgangspunten:
Zonder erkende richtlijnen, onderzoeksprotocollen of wettelijke grondslag kan een BIG-geregistreerde zorgverlener psilocybine momenteel niet inzetten als reguliere GGZ-behandeling.
Hoe sterker de scheiding tussen de BIG-rol en eventuele niet-medische activiteiten rondom psychedelica, hoe kleiner het tuchtrechtelijke risico.
Het centrale thema van de uitspraak is daarom niet primair de stof psilocybine zelf, maar het voorkomen van rolvermenging en het beschermen van het vertrouwen dat patiënten en cliënten mogen hebben in BIG-geregistreerde zorgverleners.