Duo truffelsessie: een reis voorbij oud trauma en onderdrukking

In februari hebben we een persoonlijke duo truffelsessie gedaan bij ons thuis, met Marcel als begeleider. We hebben het allebei ervaren als een Levensgrote, verdiepende ervaring - heel intens en - nog steeds - verrijkend. 

Voor ons stond een flink glas gefilterde truffelthee. We hebben allebei weinig tot geen ervaring met drugs - afgezien van een glas alcohol. Hieraan voorafgaand heeft Marcel met ons de globale verdieping tijdens een trip besproken waar je stap voor stap doorheen gaat tijdens een trip. Hoe je je bewust wordt van de eerste laag – het continu bezig bent met allerlei afleidingen die als een hoop gekwek voorbij tettert. Hoe je cognitieve bewustzijn vervolgens alles wil begrijpen en controleren en twijfel zaait - ‘moet je dit wel doen’?! Dat kan in eerste instantie heel luid worden. 

Het gaat erom dat je je overgeeft aan het proces, dat je door iedere laag heen gaat. Wat het ook moge zijn, treedt het tegemoet en kijk het aan. Dan bereik je de dieperliggende laag, de emotionele laag. Je kunt hier angst en boosheid tegenkomen. Geef je eraan over, omarm het zodat je toegang krijgt tot de volgende diepere laag. Hier kan lang weggestopte pijn en verdriet naar boven komen. Zo pel je één voor één de ‘schillen’ van je bewustzijn af. Je volgt de spacy muziek van Marcel, daar ga je totaal in op. Bij de empathische laag bereik je de grote Liefde en verbinding met jezelf en iedereen om je heen. En als laatst bereik je de Kern van je wezen. In de kern is alleen Zelf, het All, het allerkleinste en het allergrootste samen. Een negatieve of positieve houding hebben duidelijk impact op je sessie. We spreken daarom ook ieder onze persoonlijke intentie uit voordat we beginnen. 

Dankbaar voor dit aloude medicijn toasten we op een goede trip en drinken in kleine slokjes de helft op. Het is lauwwarm en lijkt ergens in de verte op hoestdrank - niet onaangenaam. Al na vijf minuten wordt mijn vriend licht misselijk en gaat op de bank liggen. Na nog eens vijf minuten ziet hij allemaal felgekleurde, bewegende geometrische patronen. Het is voor hem niet direct eenvoudig om zich hieraan over te geven, maar het gaat dan ook allemaal érg snel. Met een oogmasker op gaat het al beter. Bij mij duurt het ruim tien minuten voordat ik een beetje spacy word. En die kleuren zie ik helemaal niet! Wonderlijk hoe dat blijkbaar per persoon verschilt. Gek genoeg komt niets langs uit mijn directe omgeving en frustraties voorbij: niet mijn ouderlijk huis, niet mijn eigen gezin, niet mijn werksituatie. Mijn kinderen komen wel allebei voorbij – het voelt heel verbonden en liefdevol. 

Mijn trip volgt veel meer de grote lijnen van beide families en de grote lijnen van de geschiedenis. Op zich klopt het dat ik me daarmee verbonden voel, maar ik had niet verwacht dat het zich zo sterk zou openbaren in deze sessie. Wat zich vooral aandient, is de vrouwenlijn van zowel mijn vaders familie als van mijn moeders familie. Ze zijn beide op hun eigen manier gemankeerd en vervolgens nauwelijks doorleefd of benoemd. Vrouwen spelen al eeuwen zo’n enorme bijrol, ter ondersteuning van mannen. Ze staan in mijn visioen mijlenver uit elkaar, met amper contact, wederzijds begrip of respect. 

Daarnaast zijn hele generaties mensen over de hele wereld die zich niet hebben kunnen uiten binnen de onderdrukkende systemen van het patriarchaat en het kolonialisme. 

Heel lang krijg ik bijna geen lucht, het voelt heel benauwd. Ongeleefde levens dienen zich aan - van vrouwen en mannen die niet konden leven, jong zijn gestorven, of ‘ondergronds’ zijn gaan leven omdat hun stem, hun cultuur niet werden getolereerd. Ik lig op de rand van een enorme afgrond – sterf voor mijn gevoel bijna. Deze avond huil ik voor alle niet geleefde mensenlevens. Ieder traan, iedere ademteug zorgt voor een beetje ruimte. Als een soort weeën adem ik iedere blokkade uit de weg. Iedere keer dat het wordt doorgeademd, aangekeken en benoemd, maakt iets los uit de kluwen van zware negatieve energie. Op die manier wordt het tot leven gewekt en op gang gebracht. De geblokkeerde rivieren gaan opnieuw stomen, de stroming is intens rood van kleur – ook mijn vriend ziet dat als hij het laatste uur naast me komt zitten en mijn hand vasthoudt. 

Uiteindelijk, na uren doorademen van deze oude pijn, maak ik connectie met het universum. Ik hoef alleen mijn hand maar uit te strekken om automatisch een diepe verbinding te maken met de aarde en alles wat erop leeft. Planten, bomen, dieren, mensen – alles is één, alles is energetisch met elkaar verbonden, zichtbaar in levendige kleuren die bewegen in allerlei patronen, in gevoelens van mensen, dieren en planten. 5-dimensionaal, onbeschrijflijk complex en rijk! 

Mijn vriend zag tijdens deze sessie duidelijk de menselijke verbondenheid en hun dynamische onderlinge uitwisseling. Met hun karakter of chakra uitgerukt in dynamische kleuren. Hij zag op afstand mijn kleuren ook tijdens de sessie. Hij zag mijn rode rivieren ook stromen, maar op een iets andere manier. Zijn kleuren zag ik niet op die manier, maar we waren wel op een ongelooflijk diep niveau verbonden en dat was heel mooi. Het is eigenlijk zó jammer dat we die kleuren normaliter niet ook zien. Dat zou de wereld enorm verrijken en vereenvoudigen.

Na deze grote opruimsessie slaap ik als een roosje, opgeruimd en rustig, zonder de gebruikelijke nachtelijke demonen. Ook de nachten daarna blijft mijn slaap diep en helend.

Stay Connected ! 😉

Marcel, bedankt voor je introductie, je goede zorgen en voor het wederzijds vertrouwen.